Kayıtlar

Mart, 2014 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

Çocukluğun ve Doğanın Şairi: Hasan Varol

Resim
ÇOCUKLUĞUN VE DOĞANIN ŞAİRİ: HASAN VAROL                                    
Şair Hasan Varol benim “kanat alıştırma” arkadaşım. Yusufçuk Dergisinin 1978-79 yıllarındaki sayılarından birinde birkaç genç şair arkadaşla birlikte bir çerçeve içinde yayınlanmıştık.  Sonra bir dönem, şiir yayımlamadı. Ama yazıp biriktiriyormuş. 1990 sonrası tekrar yayımlamaya, art arda kitaplar çıkarmaya başladı. Dört şiir kitabını topladığı “İncir Kuşu” toplam 136 sayfa.
Başlangıcından beri naif  bir şiir yazıyor Hasan Varol. Cansever: “İnsan yaşadığı yere benzer” demişti. Ben de; insan yazdığı şiire benzer, diyorum. İçtenlikli bir şairin farklı bir insan olması düşünülemez. Varol da içtenlikli bir şair.  J. Amado dememiş miydi: “Çocukluk şiirin anayurdudur.” Hasan Varol için de çok geçerli. Bütün şairler çocukluk yanlarını bir biçimde korumak zorundadırlar. Ama Varol sanki bütün olarak çocuk kalmış gibi. Bu durum onun psikodinamik açıdan oral dönem özellikleri taşıdığı, doğaya, anneye, sevgiliye, çevreye…